سیدجلال‌الدین کزازی، استاد زبان و ادبیات فارسی و از برجسته‌ترین شاهنامه‌پژوهان معاصر ایران، دربارهٔ نقش شاهنامه در حفظ هویت زبانی ملت ایران گفت: حکیم ابوالقاسم فردوسی سپاهی شگفت‌انگیز از واژگان فارسی در مقابل زبان‌های خارجی ساخت؛ سپاهی شکست‌ناپذیر که هرگز از میان نخواهد رفت.
به گفتهٔ این ادیب ایرانی، شاهنامه تنها یک اثر ادبی نیست، بلکه ستونی استوار در ساحت زبان‌مندی و هویت‌سازی ایرانیان است که در طول هزار سال، فارسی را در برابر هجوم زبان‌ها و فرهنگ‌های بیگانه پاسداری کرده است. کزازی معتقد است هر واژه‌ای که فردوسی در این اثر جاودانه به کار برده، سربازی است که در خط مقدم دفاع از زبان مادری ایستاده و شکست‌ناپذیر می‌ماند.
پژوهشگر ادبیات فارسی اضافه کرد: قدرت زبانی ایران ریشه در همین گنجینه‌های ادبی دارد و حتی در شرایط دشوار تاریخی، فرهنگ و زبان فارسی نه‌تنها از بین نرفته، بلکه با قدرت و اقتدار بیشتری بازگشته است.
شاهنامه‌ی فردوسی با بیش از پنجاه هزار بیت، بزرگ‌ترین حماسهٔ کهن جهان و مهم‌ترین سند ادبی زبان فارسی است. این اثر در طول قرون متوالی الگو و منبع زبانی نسل‌های متوالی ایرانیان بوده و هویت ملی و فرهنگی ایران را در برابر تأثیرپذیری‌های بیرونی سربلند نگه داشته است.
