بررسی ذرات غبار فضایی جمع‌آوری‌شده از ارتفاعات جو زمین، شواهد معناداری از وجود آب مایع در اجرام یخی کمربند کویپر حدود ۴.۵ میلیارد سال پیش را آشکار کرده است. این ذرات حاوی کانی‌هایی هستند که صرفاً در اثر واکنش آب با سنگ‌ها تشکیل می‌شوند و حضورشان دال بر ذوب‌شدن گستردهٔ یخ‌ها در آن بازهٔ زمانی است.
پژوهشگران معتقدند گرمای ناشی از مواد رادیواکتیو درون این اجرام یا برخوردهای شدید اجرام فضایی، محرک اصلی ذوب یخ‌ها و شکل‌گیری آب مایع بوده است. نکتهٔ قابل‌توجه آن است که آب موجود در این ناحیهٔ دور منظومهٔ شمسی، ترکیب شیمیایی متفاوتی با آب بخش‌های داخلی منظومه داشته و این موضوع نشان می‌دهد شرایط شیمیایی در حاشیه و مرکز منظومهٔ شمسی از همان نخستین مراحل شکل‌گیری، از یکدیگر متمایز بوده‌اند.
این یافته‌ها سرنخ تازه‌ای از سازوکارهای شیمیایی اولیه منظومهٔ شمسی ارائه می‌دهد و می‌تواند چارچوب شناخت بشر از تشکیل سیارات و توزیع مواد در فضای بین‌کهبانی را بازبینی کند. جامعهٔ علمی ایران که در سال‌های اخیر در حوزه‌های اخترشناسی، زیست‌شناسی فضایی و شیمی مواد یخ‌فشرده دستاوردهای محسوسی کسب کرده، با توجه به ابعاد این کشف، آن را گامی مهم در درک عمیق‌تر تاریخ ۴.۵ میلیاردسالهٔ منظومهٔ شمسی می‌داند و انتظار می‌رود پژوهش‌های تکمیلی در این مسیر ادامه یابد.
