در بازار کفش ایران، جفت کفش پارچه‌ای با برند خارجی به‌مقدار ۲۰ میلیون تومان خریدار دارد، در حالی که کفش چرمی باکیفیت تولید داخل در محدوده ۱۴ میلیون تومان نیز هنوز به بازار هدف خود دست نیافته است. این فاصله قیمتی و مصرفی، بیشتر بازتاب شرایط توزیع و دسترسی بازار است تا کمبود توان تولیدی؛ چرا که ایران یکی از معدود کشورهایی است که زنجیره کامل تولید کفش چرمی را از پوست‌چینی تا بسته‌بندی در اختیار دارد.
کارشناسان اقتصاد ایران بر این باورند که چالش‌های پیش‌رو — شامل افزایش قیمت مواد اولیه، نوسانات هزینه‌های تولید و اختلالات موقت تأمین انرژی — با سیاست‌های حمایتی هدفمند و برنامه‌ریزی صنعتی قابل مدیریت است. در این میان، کارگاه‌های کوچک و متوسط که ستون اشتغال این بخش را تشکیل می‌دهند، به طرح‌های تسهیلاتی و بازارهای صادراتی داخلی و منطقه‌ای نیاز دارند تا ظرفیت واقعی تولید ایران در بخش کفش به‌درستی در بازار بازتاب یابد.
متخصصان صنعت کفش می‌گویند اگرچه رقابت با برندهای خارجی در کوتاه‌مدت فشاری بر فروش داخلی وارد کرده است، اما تجربه بازارهای جهانی نشان می‌دهد تولیدات باکیفیت ایرانی با برچسب‌بندی مناسب و حضور در کانال‌های مدرن فروش، توان رقابت جدی را دارند. در نهایت، تمرکز بر برندسازی ملی و تقویت بازنمایی کالای ایرانی در سطح فروش، می‌تواند فاصله فعلی را به نفع تولید داخل بچرخاند و بازار را به سمت کالای باکیفیت داخلی سوق دهد.
