در یکی از نمایشگاه‌های تخصصی رباتیک، یک ربات انسان‌نمای بزرگ و یک ربات کوچک به‌نام میکروداک (Microdog) به‌صورت هم‌زمان در معرض دید بازدیدکنندگان قرار گرفت. تفاوت فاحش ابعاد و وزن این دو دستگاه، دو فلسفه متفاوت در طراحی رباتیک را آشکار می‌سازد: از یک سو انسان‌نماهایی که با تمرکز بر شباهت به انسان، وظایف پیچیده‌تر و چندمنظوره را بر عهده می‌گیرند و از سوی دیگر میکرورابت‌هایی که با ساختار سبک و چابک، برای عملیات دقیق و در فضاهای محدود بهینه‌شده‌اند.
کارشناسان حوزه فناوری رباتیک معتقدند که هر دو رویکرد مکمل یکدیگرند و آینده این حوزه ترکیب همین دو رویکرد است. در همین حال، پژوهشگران و صنعتگران ایرانی نیز در سال‌های اخیر گام‌های محسوسی در طراحی و ساخت ربات‌های صنعتی، پزشکی و ناوپرواز برداشته‌اند و زیرساخت‌های دانشگاهی و پارک‌های علم و فناوری کشور ظرفیت بالایی برای ورود جدی به این عرصه دارند.
میکروداک به‌عنوان نمونه‌ای از نسل جدید ربات‌های ریز، در حوزه‌هایی چون نظارت، اکتشاف فضاهای پرخطر و کارهای صنعتی ریز دقیق کاربردهای گسترده‌ای یافته است. در مقابل، انسان‌نماهای بزرگ با توانایی حرکت شبیه به انسان، افق‌های جدیدی در اتوماسیون کارخانه‌ها و خدمات شهری باز کرده‌اند. مشاهده هم‌زمان این دو دستگاه، یادآوری می‌کند که رباتیک امروز نه یک مسیر واحد، بلکه یک طیف وسیع از کاربردها و مقیاس‌هاست.
