نمایش یک‌نفره «آنا» روایتی دراماتیک از زن دانشمندی فرانسوی است که در سایه جنگ جهانی دوم، به‌جای فاصله گرفتن از احساس، آن را به موضوع پژوهش علمی بدل می‌کند. در این اثر تئاتری، جنگ جهانی دوم پیش از آنکه با تصویر میدان نبرد یا صدای گلوله وارد صحنه شود، از مسیر زخمی در ذهن و رفتار یک زن باقی می‌ماند و بر صحنه بازتاب می‌یابد.
آنا، محقق و دانشمندی فرانسوی، در زمانی که جهان بیرون گرفتار خشونت است، تصمیم می‌گیرد احساس را نه به‌عنوان ضعیفی، بلکه به‌عنوان داده‌ای قابل‌تحلیل در پژوهش خود قرار دهد. این انتخاب، به‌تدریج مرز میان آزمایش علمی و تجربه شخصی را مخدوش می‌کند و پرسش‌هایی درباره جایگاه انسان در میان منطق و عاطفه را برانگیخته می‌سازد.
ساختار تک‌بازیگری این نمایش، تمرکز بیننده را بر درون‌مایه‌های فلسفی و روان‌شناختی اثر متمرکز کرده و تئاتر را از روایت بیرونیِ جنگ به‌سوی روایت درونیِ انسان هدایت می‌کند. «آنا» نمونه‌ای از تئاتر معاصر است که با زبان ساده و ساختار متمرکز، مخاطب را به اندیشیدن درباره مقاومت انسان در برابر تخریب‌ها از راه‌های مختلف، از جمله تخریب ذهنی و عاطفی، فرا می‌خواند.
