پژوهشگران دانشگاه شفیلد و دانشگاه یورک انگلیس شواهد مستقیمی از ساختاری زیپ‌مانند میان مارپیچ‌های DNA به دست آوردند. این ساختار می‌تواند در فرایند فشرده‌شدن ماده ژنتیکی در فضای محدود هسته سلول نقش کلیدی ایفا کند و درک محققان از سازوکارهای بنیادین سلول را عمیق‌تر سازد.
شبیه‌سازی‌های عددی نشان می‌دهند توالی DNA بر نوع و استحکام پیوندهای یونی تأثیر می‌گذارد. پژوهشگران تأکید کرده‌اند که این یافته در محیط آزمایشگاهی به دست آمده و پروتئین‌های موجود در سلول نیز بر سازمان‌دهی DNA اثرگذارند؛ بنابراین بررسی‌های تکمیلی برای درک نقش این سازوکار در فرایندهای زیستی و بیماری‌هایی مانند سرطان ضروری است.
این کشف که نخستین مشاهده مستقیم چنین اتصالی محسوب می‌شود، می‌تواند گامی مهم در مسیر توسعه درمان‌های نوین و پیشرفت علوم سلولی باشد. پژوهش در مجلات معتبر بین‌المللی منتشر شده و توجه محققان حوزه زیست‌فناوری و پزشکی را به خود جلب کرده است. این نوع تحقیقات بنیادین، مسیر را برای ورود به سطح کاربردی و تولید فناوری‌های درمانی هموار می‌کند.
