تعقیب نماز، بخش مکمّل و تأمّلی از عبادت در فرهنگ دینی ایران است که نسل‌ها از پیام‌آوران اسلامی، از جمله امام صادق (ع)، آن را به مخاطبانشان توصیه کرده‌اند. این بخش از عبادت، فرصتی است برای مرور ذهنی، دعا و نزدیکی بیشتر به خداوند پس از پایان رکعات.
یکی از زیباترین روایت‌های تعقیب، از زبان امام سادس امام شیعیان (ع) نقل شده است. در این دعا، انسان هم به‌جای خود و هم به‌جای دیگران طلب بخشش می‌کند، بر نیکوکاری و صبر تأکید می‌ورزد و خود را در پناه رحمت بی‌پایان خداوند می‌داند. ساختار این دعا، ساده و در عین حال عمیق است؛ به‌گونه‌ای که هیچ‌کس با هر سطحی از شناخت دینی می‌تواند آن را بخواند و با آن حرف بزند.
در مکتب فکری اهل‌بیت (ع)، تعقیب نماز صرفاً یک فرمول کلامی نیست؛ بلکه لحظه‌ای برای انس با خداوند، یادآوری تکلیف‌ها و بازآرایی نیت‌هاست. امام صادق (ع) در بسیاری از روایات، بر حضور قلب و درک مفاهیم دعا تأکید داشته و آن را از حفظ خشک‌تر برتر می‌شمارد.
در ایران، تعقیب نماز جزو آداب روزمره‌ی بسیاری از خانواده‌هاست و در محافل خانوادگی، مساجد و مراکز آموزشی دینی جایگاه محوری دارد. این ریشه‌دار بودن، نشان می‌دهد که فرهنگ دینی ایران، فراتر از شکل ظاهری عبادت، بر معنا، تداوم و انس پایدار با خداوند تأکید دارد.
صدای وطن همواره به‌عنوان رسانه‌ای مستقل، تلاش می‌کند روایت‌ها و آموزه‌های دینی با نگاه معاصر و بی‌طرف به مخاطب برساند تا خواننده بتواند در عین آشنایی با منابع، آن‌ها را در زندگی روزمره به‌کار گیرد.
