پژوهشگران برای نخستین بار چند کلیه منجمد خوک را دوباره گرم کردند و نشانههایی از فعالیت را در بافت اندام مشاهده نمودند. این کلیهها در دمای منفی ۱۵۰ درجه سانتیگراد نگهداری میشدند و یکی از آنها بیش از یک سال در شرایط انجماد قرار داشت. پس از فرایند گرمسازی، بافتها رنگ طبیعی خود را بازیافتند و ادرار تولید کردند؛ نشانهای از بازگشت عملکرد فیزیولوژیک.
برای حفظ ساختار سلولی در دماهای بسیار پایین، دانشمندان از فرایندی به نام «شیشهایشدن» استفاده کردند. در این روش، بافت به حالتی شیشهمانند درمیآید و تشکیل بلورهای یخ آسیبزا که معمولاً ساختار سلولی را تخریب میکنند، جلوگیری میشود. در مرحله گرمسازی نیز یک میدان الکترومغناطیسی ذرات را فعال کرد تا گرما بهطور یکنواخت در سراسر بافت کلیه توزیع شود و از ایجاد گرادیان دما و آسیب موضعی جلوگیری گردد.
این دستاورد، که در آخرین اخبار فناوری جهان گزارش شده، گامی محسوس در مسیر پزشکی بازساختی و پیوند اندام به شمار میرود. کارشناسان معتقدند اگر این فناوری بهصورت بالینی توسعه یابد، میتواند چالش کمبود اعضاء را که امروزه یکی از بزرگترین موانع جراحی پیوند در جهان است، تا حد قابلتوجهی کاهش دهد. ایران نیز با ظرفیتهای علمی خود در حوزه زیستفناوری و مهندسی بافت، مسیر مشابهی را در تحقیقات پیوند اندام طی میکند و این پیشرفت جهانی، انگیزهای مضاعف برای شتاببخشی به پژوهشهای داخلی محسوب میشود.
منبع: دیجیاتو