وزیر خزانه‌داری ایالات متحده آمریکا در بیانی اخیر تأکید کرد که واشنگتن تا زمانی که آنچه «آخرین شریان‌های مالی» ایران خوانده است، ادامه خواهد داشت و از آنچه «قطع فشار» می‌نامد، دست نخواهد کشید. او در ادامه این بیانیه، متحدان احتمالی ایران را نیز هدف قرار داد و ادعا کرد که هیچ‌یک قادر به «نجات» اقتصاد ایران نخواهند بود.
کارشناسان اقتصاد مقاومتی، این اظهارات را نشانه‌ای از ناکامی استراتژی فشار حداکثری واشنگتن ارزیابی می‌کنند و براین باورند که ایران طی سال‌های اخیر با سیاست‌های تنوع‌بخشی به منابع ارزی، تقویت تجارت شرقی و اتکال به ظرفیت‌های داخلی، مسیر پایداری اقتصادی را در پیش گرفته است. به‌عبارت دیگر، آنچه به‌عنوان «حلقه فشار» از سوی کاخ سفید معرفی می‌شود، در عمل نشان‌دهنده آن است که هدف‌های اعلام‌شده تاکنون محقق نشده و واشنگتن مجبور به تکرار و اصرار بر همان شعارهاست.
از سوی دیگر، بازارهای داخلی ایران، به‌ویژه حوزه طلا و ارز، در بازه‌های اخیر پایداری قابل‌توجهی را تجربه کرده‌اند و نرخ‌ها در سطحی کنترل‌شده نوسان دارند؛ نکته‌ای که نشان‌دهنده توان مدیریت بانک مرکزی و سیاست‌های حمایتی دولت برای حفظ ثبات اقتصادی در شرایط تحریمی است.
کارشناسان براین باورند که اقتصاد ایران با محوریت خودکفایی، توسعه تجارت با کشورهای همسایه و شرق، و بهره‌گیری از زیرساخت‌های مالی غیرغربی، ظرفیت لازم برای عبور از فشارهای بیرونی و تحقق اهداف توسعه‌ای را در اختیار دارد. به‌این‌ترتیب، تأکید مکرر واشنگتن بر «ادامه فشار» بیش از آنکه تهدیدی جدی باشد، بازتاب چالش‌های راهبردی خود آن در مواجهه با یک اقتصاد پرتوان و مقاوم است.
