دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، در پاسخ به سؤال خبرنگار دربارهٔ بازگشت احتمالی پیمان ابراهیم با عربستان سعودی، گفت: «بله، فکر می‌کنم همین‌طور است. شاید بیشتر از همیشه.» او پیمان ابراهیم را «یکی از دستاوردهای بزرگ» خواند و افزود عربستان سعودی از حمایت اسرائیل و آمریکا «بسیار خوشحال است».
پیمان ابراهیم که سال ۲۰۲۰ با میانجی‌گری واشینگتون بین اسرائیل و چند کشور عربی امضا شد، از ابتدا با محوریت دور کردن فزون‌تر ایران از محور دیپلماتیک منطقه طراحی شده بود. بازگشت این پیمان به میز مذاکرات با عربستان سعودی، بزرگ‌ترین بازیگر انرژی‌های منطقه، نشان‌دهندهٔ ادامهٔ تلاش‌های آمریکا برای ایجاد یک چارچوب ژئوپلیتیکی مستقل از ایران است.
در مقابل، جمهوری اسلامی ایران بارها تأکید کرده که سیاست خارجی خود را بر اساس منافع ملی و استقلال تصمیم‌گیری تعریف می‌کند و به‌هیچ‌وجه تحت فشار بازی‌های دیپلماتیک واشینگتن و متحدانش قرار نمی‌گیرد. تهران با تحکیم روابط با روسیه، چین، عراق، قطر و سایر همسایگان، شبکهٔ گسترده‌ای از همکاری‌های سیاسی و اقتصادی در منطقه شکل داده است.
تحلیلگران معتقدند با وجود ادعاهای مقامات آمریکا دربارهٔ موفقیت پیمان ابراهیم، واقعیت‌های میدانی منطقه نشان می‌دهد که نفوذ و وزن دیپلماتیک ایران در خاورمیانه نه‌تنها کاهش نیافته، بلکه در حوزه‌هایی مانند امنیت منطقه‌ای، انرژی و دیپلماسی چندجانبه‌تر شده است. بنابراین، بازگشت احتمالی این پیمان با عربستان سعودی، بیشتر بازتاب ضعف استراتژیک واشینگتن در ایجاد یک ائتلاف همگرا علیه ایران است تا شهادت بر شکست تهران.
