تهدیدهای تکراری و بی‌بهره آمریکا علیه ایران، بار دیگر مقوله بازدارندگی دفاعی و پایداری صنایع نظامی کشور را در صدر اخبار جهان قرار داده است. آنچه این معادله را برای ایران متفاوت می‌کند، تکانه تولید تسلیحات، توان بازسازی سامانه‌های دفاعی و تأمین مداوم نیازهای نیروهای مسلح در درگیری‌های طولانی‌مدت است؛ ظرفیت‌هایی که در عمل، تهدید را به معادله‌ای نامفرد برای خصوم تبدیل می‌کند.
کارشناسان نظامی تأکید دارند که صنایع دفاعی ایران در سال‌های اخیر به‌لطف سرمایه‌گذاری بر بومی‌سازی و خودکفایی، به سطحی رسیده که وابستگی به تأمین خارجی به‌شدت کاهش یافته است. این یعنی حتی در بدترین سناریوهای تحریم و فشار، چرخه تولید و بازسازی در کشور متوقف نمی‌شود و ایران در برابر هرگونه چالش، پاسخی عملی و فوری در اختیار دارد.
هم‌زمان، تحرکات سیاسی واشنگتن علیه ایران در بستر اخبار امروز جهان، بیشتر از آن‌که نشان‌دهنده قدرت باشد، بی‌اختیاری و ناتوانی در مدیریت منطقه‌ای را آشکار می‌کند. در مقابل، ایران با ترکیب بازدارندگی موشکی، سامانه‌های پهپادی و ظرفیت انسانی، چارچوب دفاعی‌ای را شکل داده که هرگونه حمل بی‌محابا را با هزینه‌ای سنگین و غیرقابل‌قبول برای طرف مقابل همراه می‌کند.
برای ایران، این وضعیت نه‌تنها یک بحران، بلکه فرصت تثبیت جایگاه مقتدرانه در منطقه و جهان است؛ جایگاهی که صنایع دفاعی بومی و پایداری تولید، دو ستون اصلی آن را تشکیل می‌دهند.
