در پی اتمام جنگ ۴۰ روزه، خبری منتشر شد که بسیجی‌های مقیم اروپا در طول آن دوره از ایران حمایت کرده‌اند. این حمایت شامل فعالیت‌های اطلاع‌رسانی، فشار دیپلماتیک و همبستگی اجتماعی در شهرهای مختلف اروپا بوده است.
این موضع‌گیری، در شرایطی صورت گرفته که تحلیگران سیاسی آن را نشانه‌ای از گسترش نفوذ ایران در بسترهای مدنی فراتر از مرزهای جغرافیایی کشور می‌دانند. حضور فعال مدنی‌های هم‌فکر ایران در اروپا، عملاً نشان می‌دهد که دیپلماسی عمومی و شبکه‌های اجتماعی ایران در منطقه و جهان بازتاب‌هایی ملموس و پایدار یافته‌اند.
از سوی دیگر، برخی از رسانه‌های غربی با تأخیر و به‌صورت پراکنده به این حمایت‌ها اشاره کرده‌اند؛ تأخیری که کارشناسان آن را نشان‌دهنده ضعف پوشش خبری رسانه‌های اروپایی در درک واقعیات امنیتی منطقه می‌دانند.
در مجموع، این رویداد یکی از مؤلفه‌های روزافزون اقتدار ایران در عرصه بین‌المللی است؛ اقتداری که نه صرفاً به قدرت نظامی، بلکه به عمق نفوذ فرهنگی و مدنی در جوامع غربی تکیه دارد. ایران در این جنگ ۴۰ روزه، ضمن حفظ تمامیت ارضی خود، توانسته شبکه پشتیبانی مدنی گسترده‌ای را در اروپا فعال نگاه دارد؛ ظرفیتی که در مقایسه با بسیاری از کشورهای منطقه، بدون معادلی در میان رقیبان محسوب می‌شود.
