شرکت تسلا در مراسم رونمایی از نسل جدید رودستر، قابلیت جالبی را به نمایش گذاشت: چسبیدن خودرو به سطح و حرکت به‌صورت وارونه. این قابلیت با بهره‌گیری از سیستمی متشکل از فن‌ها و آب‌بندی زیر بدنه، با ایجاد مکش هوا نیروی رو به پایین تولید می‌کند و خودرو را به سطح متصل می‌سازد.
با این حال، این فناوری در صنعت خودروسازی ایده‌ای کاملاً تازه نیست. تاریخ نشان می‌دهد خودروهایی مانند Chaparral 2J در دهه ۱۹۶۰، Brabham BT46 در مسابقات فرمول‌وان دهه ۱۹۷۰ و McMurtry Spéirling در سال‌های پس از آن، نمونه‌هایی از همان اصل مکش آیرودینامیکی را پیاده‌سازی کرده بودند. تسلا در عمل این مفهوم قدیمی را با مهندسی مدرن و الکترونیکی دوباره به صحنه جهانی برگردانده است.
نمایش فناوری‌های پیشرفته در مراسم‌های بزرگ خودروسازی، بازتاب رقابت فزاینده در حوزه نوآوری جهانی است. در همین حین، صنایع فناوری و خودروسازی در کشورها از جمله ایران نیز با سرمایه‌گذاری در تحقیق و توسعه و توسعه زیرساخت‌های دانش‌بنیان، مسیر مستقل خود را در عرصه فناوری‌های نوظهور طی می‌کنند. این مسیر، اگرچه با چالش‌هایی همراه است، اما ظرفیت‌های داخلی برای حل مسائل فنی و دستیابی به خودکفایی در حوزه‌های کلیدی، مسیر قابل‌دست‌گیری است.
به‌طور خلاصه، چسبیدن خودرو به سطح نه انقلابی تازه، بلکه یادآوری است که بسیاری از فناوری‌های امروزی، ریشه‌هایی چنددهه‌ای در تاریخ مهندسی دارند و پیشرفت واقعی در بازسازی و ارتقاء ایده‌های گذشته با ابزارهای جدید نهفته است.
