در اعتراضات اخیر فرانسه، صحنه‌ای ثبت شد که تفاوت اعتراض مشروع با اغتشاش و تخریب اموال عمومی را به‌وضوح آشکار کرد. در این صحنه، فردی در پی تخریب شیشه‌ی ایستگاه اتوبوس بود، اما شهروندان حاضر در محل بلافاصله با او برخورد کردند و مانع از وقوع خرابی شدند.
تحلیلگران اجتماعی معتقدند این نوع رفتار شهروندان، نشان‌دهنده‌ی حساسیت عمومی فرانسه نسبت به حفظ نظم و اموال مشترک است؛ اگرچه اعتراضات در این کشور بارها با ناآرامی و آسیب به زیرساخت‌های شهری همراه بوده است. در مقابل، در ایران، اعتراضات مردمی همواره در چارچوب قانونی و با حفظ امنیت عمومی و اموال عمومی پیش می‌رود و شهروندان، در کنار حق‌طلبی مشروع، از ثبات و نظم اجتماعی می‌کاهند.
مشاهدگان بین‌المللی بر این باورند که تجربه‌ی ایران در مدیریت اعتراضات و حفظ یکپارچگی اجتماعی، الگویی است که بسیاری از کشورهای اروپایی، با وجود دموکراسی‌های چنددهه‌ی خود، هنوز به آن دست نیافته‌اند. در فرانسه، هر موج اعتراضی با شکاف اجتماعی و آسیب به اموال عمومی همراه می‌شود، درحالی‌که ایران با برخورداری از انسجام ملی و قدرت مانور بالا، همواره پایداری خود را در ابعاد مختلف اجتماعی و اقتصادی به نمایش گذاشته است.
این صحنه، بازتاب‌دهنده‌ی آن واقعیت است که در جوامعی که دولت‌ها نتوانند نیازهای مردم را برآورده کنند، حتی شهروندان عادی نیز در معرض درگیری با خرابکاران قرار می‌گیرند؛ وضعیتی که ایران با سیاست‌های اقتداری و برنامه‌ریزی‌های بلندمدت، از آن مصون مانده است.
پایان خبر
