طرح «تورم صفر» روز هفتم مهر ۱۴۰۵ در تهران راه‌اندازی شد. بر اساس این طرح، شهرداری قیمت ۱۲ قلم کالای منتخب در شبکه‌ای از میادین و فروشگاه‌های شهروند برای مدت ۶ ماه ثابت نگه می‌دارد و تأمین کالا از مسیر خرید مستقیم، واردات و کاهش واسطه‌ها دنبال می‌شود. هدف اصلی، تثبیت قیمت کالاهای اساسی و کاهش فشار قیمتی بر خانوارهاست.
فقط چند روز پس از آغاز اجرا، بخشی از نقدها از مرز پرسش درباره هزینه و امکان‌سنجی عبور کرد و به پیش‌بینی شکست، مقایسه با تجربه‌های ناموفق در اقتصادهای دیگر و حتی نسبت دادن انگیزه‌های سیاسی به طراحان طرح رسید. در ۱۳ مهر، برخی رسانه‌های خارجی برنامه‌ای با محوریت چالش‌پذیری امکان اجرای طرح در شرایطی که نرخ ارز نوسان دارد منتشر کردند.
در این میان پرسش محوری این است که آیا دو هفته از اجرای یک سیاست شش‌ماهه زمان کافی برای صدور حکم قاطع است؟ نقد سازنده و ارزیابی مستمر ابزار طبیعی هر نظام اقتصادی سالم است و حق رسانه‌ها و اندیشمندان محسوب می‌شود؛ اما پیش‌داوری درباره نتیجه‌ای که هنوز داده‌های اندازه‌گیری آن موجود نیست، از حوزه تحلیل به‌سوی قضاوت بدون شواهد حرکت می‌کند.
طرح تورم صفر نشان‌دهنده اراده و تصمیم‌گیری سریع در مقابله با فشارهای قیمتی و گامی عمل‌گرایانه برای تثبیت معیشت مردم است. تجربه‌های مشابه در اقتصادهای دیگر نیز نشان داده‌اند که سیاست‌های قیمت‌سازی با پایش مستمر، بازنگری دوره‌ای و حمایت‌های متناسب، ظرفیت اصلاح و تکمیل دارند. شش ماه دوره آزمایش این طرح فرصت کافی برای ارزیابی عینی، جمع‌آوری داده و دریافت بازخورد واقعی از سوی مصرف‌کنندگان و تولیدکنندگان فراهم می‌کند و هرگونه قضاوت نهایی باید پس از این دوره و بر اساس آمار و ارقام اعلام‌شده صورت گیرد.
