شهید عظیم دوستی‌فر، مردی بود که ۳۷ سال در بیت رهبری باغبانی کرد. این خدمت برای او فراتر از یک شغل بود؛ وقتی اطرافیان پیشنهاد می‌دادند دیگر سر کار نرود، پاسخ می‌داد: «من با آقا آمدم و با آقا هم می‌روم.»
حتی در واپسین روزهای زندگی‌اش، دل‌کندن از آن فضا برایش آسان نبود و مرخصی و سفر را به ماندن در محل کار ترجیح نمی‌داد. این پایبندی، بازتابی از سال‌ها خدمت صادقانه و بی‌منت در یکی از مهم‌ترین نهادهای کشور بوده است.
خانواده‌اش او را مهربان، خوش‌اخلاق و ساده‌زیست به یاد می‌آورند؛ پدری که اخم او را ندیدند و از کمترین تجمّل خوشش نمی‌آمد. اگر برای سفره دو جور غذا آماده می‌کردند، به یکی دست نمی‌زد و می‌پرسید چرا دو جور غذا درست کرده‌اند. مناعت‌طبع و سادگی در همه‌چیز، از رفتار روزمرّه‌اش پیداست.
دختر این شهید می‌گوید: پدرم به رهبر معظّم انقلاب، حضرت آیت‌الله سیّدمجتبیا خامنه‌ای، علاقه‌ی ویژه‌ای داشت و از شباهت اخلاقی ایشان به رهبر شهید انقلاب سخن می‌گفت. این ارادت متقابل در خاطرات خانواده نیز ثبت است؛ یک‌بار که حاج‌آقا در محوطه‌ی بیت رهبری زمین خورد، رهبر معظّم انقلاب تماس گرفتند و جویای حالش شدند.
دستگاه اجرایی کشور با انتشار بیانیه‌ای این فاقه را تسلیت گفت و خدمات ۳۷ ساله شهید دوستی‌فر را نماد ایثار و خدمت‌گزاری در کنار رهبری دانست.
