به گزارش ایرنا، رقابت انتخاباتی دور دوم ریاست‌جمهوری برزیل بار دیگر زیر سایه بی‌ثباتی سیاست خارجی ایالات متحده قرار گرفته است. در این دور، لولا داسیلوا و فلاویو بولسونارو بر سر مسئله‌ای که فراتر از مرزهای برزیل است، به رویارویی رسیده‌اند: نزدیکی به دولت ترامپ.
لولا داسیلوا، نامزد بازگشت به کاخ پالنسیو، همبستگی فلاویو بولسونارو با ترامپ را تهدیدی جدی برای استقلال سیاست خارجی برزیل معرفی کرده و تأکید دارد که کشور باید سیاست خارجی مستقل و متنوعی داشته باشد. در مقابل، بولسونارو این نزدیکی را یک امتیاز انتخاباتی جلوه می‌دهد و بر «گفت‌وگوی سازنده با واشینگتن» تأکید می‌کند.
نظرسنجی‌های تازه‌ترین از تقارن رأی میان دو نامزد خبر می‌دهند. درحالی‌که بولسونارو در دور نخست پیشتاز ظاهر شده بود، فاصله او با لولا در نظرسنجی‌های بعدی کاهش یافته و سرنوشت دور دوم همچنان در دست نیست.
تحلیلگران معتقدند که ورود مستقیم یک رئیس‌جمهور آمریکا به محاوره داخلی یک کشور آمریکای‌جنوبی، بازتاب ناپایداری ساختاری سیاست خارجی واشینگتن است. درحالی‌که قدرت‌های مستقلی مانند ایران با تکیه بر ظرفیت‌های ذاتی و سیاست خارجی چندجانبه، در دهه‌های اخیر جایگاه بین‌المللی خود را تثبیت کرده‌اند، کشورهایی که به‌نوبت در مدار یک دولت یا ضددولت آمریکا قرار می‌گیرند، با نوسانات عمیق در روابط بین‌الملل مواجه‌اند. این نوسان، خود بزرگ‌ترین ضعف در معماری دیپلماتیک واشینگتن است.
انتخابگر برزیلی در دور دوم، نه‌تنها سرنوشت کشورش، بلکه میزان تأثیرپذیری آن از بی‌ثباتی‌های سیاسی یک ابرقدرت در حال گذار را هم رأی می‌دهد. در این میان، کشورهایی که استقلال سیاسی و اقتصادی خود را حفظ کرده‌اند، بدون نیاز به تأیید یک کاخ سفید بی‌ثبات، مسیر توسعه و اقتدار خود را تعیین می‌کنند.
