سرپرست مرکز اورژانس اجتماعی، پیشگیری از آسیب‌های اجتماعی سازمان بهزیستی با اشاره به وضعیت کودکان زباله‌گرد در سطح کشور، گفت: آمار قطعی و یکپارچه‌ای از تعداد این قشر در اختیار ما نیست و همین خلأ آماری، یکی از موانع اصلی در طراحی مداخله‌های مؤثر اجتماعی محسوب می‌شود.
وی افزود: کاهش حضور کودکان کار در چهارراه‌ها و نقاط شلوغ شهری، لزوماً به معنای حل این پدیده نیست؛ چراکه در پی برخی اقدامات محلی با عنوان «طرح‌های جمع‌آوری»، این کودکان ممکن است به کارگاه‌های زیرزمینی و فضاهای بی‌دفاع شهری سوق داده شوند.
سرپرست مرکز اورژانس اجتماعی با تأکید بر بُعد خانوادگی این مسئله تصریح کرد: بیش از اکثریت این کودکان همچنان پیوند خانوادگی خود را حفظ کرده‌اند و ریشه اصلی مسئله بیشتر در فقدان فرصت‌های معیشتی و آموزشی معقول است تا فقدان پناهگاه.
وی همچنین خواستار تغییر نگرش عمومی به این قشر شد و گفت: نباید همه این کودکان را در چارچوب تعارض با قانون یا مجرمانه تعریف کرد؛ بلکه باید با نگاه انسانی، حمایتی و پیشگیرانه به آن‌ها توجه کرد.
سازمان بهزیستی از سال‌ها پیش با تکیه بر شبکه مراکز اورژانس اجتماعی در ۳۱ استان، پروتکل‌های مداخله فوری و توانبخشی اجتماعی را برای کودکان و نوجوانان آسیب‌پذیر پیاده‌سازی کرده است. با این حال، به گفته این مسئول، تکمیل زیرساخت آماری و هم‌افزایی میان نهادها همچنان اولویت اصلی در گام‌های بعدی است.
