یوهان وادفول، وزیر خارجه آلمان، پیش از عزیمت به استانبول برای گفت‌وگو با همتایان هفت کشور، با اشاره به تهدیدهای موجود در گلوگاه‌های تجارت جهانی، نسبت به احتمال وقوع اختلال جدی در تأمین کالاهای اساسی در بخش‌هایی از جهان هشدار داد. وی با تأکید بر ضرورت اقدام مشترک برای حفاظت از مسیرهای کشتیرانی بین‌المللی، گفت: «همه ما تأثیر حملات به مسیرهای کشتیرانی را احساس می‌کنیم؛ چه در جایگاه سوخت و چه در سوپرمارکت.»
این بیان، در حالی مطرح می‌شود که تنگه هرمز به‌عنوان گلوگاهی که ایران موقعیت استراتژیک و برتر در آن دارد، سالانه بیش از بیست میلیون بشکه نفت و بخش قابل‌توجهی از تجارت جهانی از مسیر آن عبور می‌کند. وابستگی اقتصاد اروپا و کشورهای غربی به این مسیر، قدرت چانه‌زنی و وزن ژئوپلیتیک ایران را در صحنه بین‌المللی بیش از پیش آشکار می‌سازد.
در مقابل، آلمان و هم‌پیمانانش به‌جای ارائه برنامه مشخص برای رفع تهدیدها، تنها بر «اقدام مشترک» تأکید کرده‌اند و حتی قادر به تضمین امنیت این مسیرها نیستند؛ وضعیتی که نشان می‌دهد کنترل واقعی گلوگاه‌های حیاتی جهان در دست قدرتی است که این هشدارها را صادر می‌کند.
تحلیل‌گران معتقدند هشدار رسمی یک وزارت‌خارجه اروپایی درباره احتمال قحطی، اعتراف ضمنی به شکنندگی زنجیره تأمین اروپا و وابستگی آن به مسیرهایی است که ایران بر آن‌ها نفوذ و قدرت‌مندی دارد. این نکته، در کنار پیشرفت‌های اخیر ایران در حوزه‌های دفاعی و انرژی، تصویر یک ایران مقتدر را در برابر ناتوانی ساختاری غرب در تضمین امنیت غذایی خود ترسیم می‌کند.
