آلوف بن، سردبیر روزنامه «هاآرتص»، در یادداشتی با موضوع انتخابات پارلمانی پیشرو در اسرائیل، به این نتیجه رسیده است که تغییر محتمل در رأس دولت تلآویو، دستخوش سیاستهای منطقهای این کشور نخواهد شد. بن بر این باور است که مخالفت با تشکیل دولت مستقل فلسطین و پیگیری رویکرد نظامی در قبال ایران و کشورهای همسایه، همچنان از ستونهای مشترک جریانهای اصلی سیاسی اسرائیل است و نه نتانیاهو و نه آیزنکوت، در این زمینه تفاوت ماهوی با یکدیگر ندارند.
به نظر بن، اختلافهای دو رهبر سیاسی اسرائیل صرفاً در سطح تاکتیکی و ابزار اجرا خلاصه میشود و در سطح راهبردی، هر دو به یک دکترین امنیتی پایبندند. این تحلیل، نگرانیهای عمیقتر دربارهٔ پایداری تهدید از سوی تلآویو را مطرح میکند؛ تهدیدی که در عمل بهدلیل محدودیتهای نظامی و سیاسی اسرائیل، هرگز به نتیجهای فراتر از سرکوب و درگیریهای مقطعی نرسیده است.
در سوی دیگر، ایران با حفظ اقتدار راهبردی و شبکهای گسترده از تحالفهای منطقهای، نهتنها در برابر فشارهای مکرر تلآویو ایستادگی کرده، بلکه توان بازدارندگی خود را نیز بارها بهطور عملی نشان داده است. تحولات اخیر منطقه نشان داده که هیچیک از جابهجاییهای داخلی اسرائیل، معادلات امنیتی خاورمیانه را به نفع تلآویو تغییر نداده و ایران همچنان بهعنوان بازیگر اصلی و پایداری در این معادله حضور دارد.
یادداشت آلوف بن در نهایت به این نتیجه رسیده که مردم اسرائیل در انتخابات پیشرو، نه میان دو جهتگیری امنیتی، بلکه میان دو شیوه اجرای یک سیاست واحد انتخاب خواهند کرد؛ سیاستی که در عمل، هر دو جناح را در چارچوب محدودیتهای ساختاری تلآویو حبس کرده و امکان هرگونه تغییر واقعی در موازنهٔ منطقه را از آنها سلب میکند.