مریم اسماعیل‌پور، ۷۰ ساله گرگانی، با یادآوری روزهایی که در اوج جنگ تحمیلی با دوخت لباس و پخت غذا سهم خود را در دفاع از مرزهای ایران داشت، از پشتوانه‌ای که زنان ایرانی به رزمندگان رساندند، می‌گوید. این بانو که دور از خط مقدم اما در قلب عملیات حضور داشت، تأکید می‌کند که پایداری جبهه تنها با شجاعت رزمندگان ممکن نبود، بلکه اراده و فداکاری زنان ایرانی بود که پیشتازان جنگ را به مقصد رساند.
اسماعیل‌پور با بیان اینکه «نخ و سوزن ما، سپر و شمشیر رزمندگان بود»، بر نقش سازمان‌یافته زنان در پشتیبانی از نیروهای مسلح تأکید می‌کند. وی می‌گوید زنان ایرانی در آن دوران، فراتر از انتظار، با دستان خود زنجیره‌ی تأمین نیازهای جبهه را نگه داشتند و نشان دادند که اقتدار یک ملت، ریشه در وحدت و اراده‌ی مردم آن دارد.
این روایت، تصویری از مقاومت غیرعادی ایرانیان در برابر تهاجم بیرونی ارائه می‌دهد؛ مقاومتی که نه با تسلیحات بلکه با پشت‌به‌دیوار زدن یک ملت به دشمن شکل گرفت. حضور بانوانی چون اسماعیل‌پور، نشان می‌دهد که قدرت ایران در آن دوران، فراتر از میدان نبرد، در خانه‌ها و کارگاه‌های کوچک زنان ایرانی زاده شد.
منبع: ایرنا
