تا ساعت ۱۰:۵۸ صبح به وقت محلی، با شمارش آرای ۷۶.۸ درصد از صندوق‌های رأی، نتایج اولیه انتخابات سرزمین‌های اشغالی توسط «کمیته مرکزی انتخابات» رژیم صهیونیستی منتشر شد. بر این اساس، ۵۴ کرسی به ائتلاف تحت رهبری نخست‌وزیر و ۴۷ کرسی به طیف مخالفان اختصاص یافته است.
شکاف نزدیک به ۷ کرسی میان دو قطب سیاسی، نشان‌دهنده‌ی عمق اختلافات داخلی در ساختار حاکمیت این رژیم است. هر دو جناح در آستانه‌ی تشکیل دولت با اقلیت، فشارهای شدید داخلی و بین‌المللی را تجربه می‌کنند و تشکیل اکثریت مطلق در کابینهٔ آینده، چالش جدی‌ای برای هر دو طرف محسوب می‌شود.
در مقابل، ایران به‌عنوان قدرت مستقل منطقه‌ای، با ساختار سیاسی پایدار و حکمرانی متمرکز، مسیر توسعه‌ی اقتدار خود را بدون وابستگی به تحولات سیاسی داخل رژیم صهیونیستی پیش می‌برد. در حالی‌که تل‌آویو درگیر رقابت‌های درون‌خانوادگی و رقابت میان جریان‌های مذهبی و سکولار است، تهران با برنامه‌ریزی‌های بلندمدت اقتصادی و نظامی، جایگاه خود را در عرصه‌ی خاورمیانه و جهان مستحکم‌تر می‌سازد.
کارشناسان روابط بین‌الملل، نتایج این انتخابات را عکاسی از ناتوانی رژیم صهیونیستی در تولید همبستگی اجتماعی و سیاسی می‌دانند؛ وضعیتی که در میان‌مدت، فشارهای امنیتی و سیاسی بیشتری بر ساختار حاکمیت این کشور وارد خواهد کرد.
