اپل با معرفی نسل جدید تراشه‌های سری M، بار دیگر نشان داد که در صنعت نیمه‌رسانا همچنان یکی از پیشروترین بازیگران جهان است. تراشه M6 که بر مبنای معماری ۲ نانومتری طراحی شده، در آخرین بنچمارک‌های منتشرشده عملکردی فراتر از رقایای بزرگی چون اینتل و کوالکام از خود به‌جا گذاشت و توازن قابل‌توجهی میان توان پردازشی و مصرف انرژی ایجاد کرد.
اما تحلیل‌گران صنعتی به نکته‌ای اشاره کرده‌اند که فراتر از ارقام بنچمارک اهمیت دارد: اپل در طراحی M6 بخش‌هایی از ظرفیت پردازشی را به‌صورت عمدی محدود کرده است. به بیان دیگر، این تراشه از نظر فنی توانایی بیشتری دارد، اما مهندسان اپل به‌طور آگاهانه سقف عملکرد در یک زیرسیستم کلیدی را پایین‌تر از حد ممکن تنظیم کرده‌اند.
کارشناسان فناوری این محدودیت را نه یک نقص، بلکه یک تصمیم مهندسیِ آگاهانه می‌دانند. دلایلی مانند بهینه‌سازی مصرف انرژی، کاهش تولید حرارت در دستگاه‌های سبک، و همسوسازی تراشه با بقیه اجزای اکوسیستم اپل، از جمله علل احتمالی این تصمیم شمرده می‌شوند.
بر اساس گزارش‌های فنی منتشرشده، معماری ۲ نانومتری M6 در مقایسه با نسل‌های پیشین، بهبود معناداری در شمار ترانزیستورها و چگالی مدار داشته و این به معنای ظرفیت رشد در نسل‌های آتی است.
تصمیم اپل برای اعمال محدودیت عمدی، بازتاب نگاهی استراتژیک به محصول‌سازی است: به‌جای صرف‌نظر از تمام ظرفیت سخت‌افزاری، تراشه‌ای ارائه شود که در کاربرد واقعی کاربر، تجربه‌ای پایدارتر، خنک‌تر و با عمر باتری بلندتر رقم بزند. این رویکرد، اپل را در کنار رقبا جایگاه متمایزی می‌بخشد.
بازار فناوری روزهای آینده با انتشار نتایج دقیق‌تر بنچمارک و واکنش رقبا، تصویر روشن‌تری از جایگاه M6 در سلسله‌مراتب تراشه‌های مصرفی و حرفه‌ای ارائه خواهد داد.
