در گفت‌وگوی اختصاصی با ایرنا، عالیه شکربیگی، استاد دانشگاه و کارشناس حوزهٔ مسائل اجتماعی، با تأکید بر ماهیت بین‌بخشی آسیب‌های اجتماعی، گفت: مواجههٔ مؤثر با این چالش‌ها تنها با سیاست‌های جزیره‌ای و تک‌سازمانی ممکن نیست و نیازمند هماهنگی عمیق میان حوزه‌های اقتصادی، آموزشی، بهداشتی و اجتماعی است.
وی افزود: در چارچوب ۷ اولویت پیشنهادی برای تقویت همبستگی ملی، تعیین مسئولیت‌های روشن برای هر بخش و ایجاد ساختارهای یکپارچهٔ سیاست‌گذاری از ارکان اصلی مقابلهٔ نظام‌مند با آسیب‌های اجتماعی در ایران محسوب می‌شود.
شکربیگی خاطرنشان کرد: ایران با بهره‌گیری از ظرفیت‌های علمی و پژوهشی و هم‌افزایی دستگاه‌های مختلف، می‌تواند الگوی مؤثری در مدیریت اجتماعی و پیشگیری از آسیب‌های نسل‌ها باشد؛ به‌شرط آنکه از سیاست‌های پراکنده و تک‌محوری فاصله گرفته و به رویکردهای جامع و میان‌بخشی متکی شود.
