ستاره‌شناسان جهان با بهره‌گیری از بزرگ‌ترین دوربین دیجیتالی ساخته‌شده تاکنون، یعنی دوربین ۳۲۰۰ مگاپیکسلی رصدخانه ورا روبین واقع در شیلی، نشانه‌هایی از یک جرم یخی ناشناخته در حاشیه منظومه شمسی شناسایی کردند. بر اساس تخمین پژوهشگران، قطر این جرم بین ۶۰۰ تا ۱۵۰۰ کیلومتر است و می‌تواند یک سیاره کوتوله باشد.
دلیل پنهان ماندن این جرم از دید رصدگران پیشین، موقعیت جغرافیایی-نوری آن است؛ این جرم منجمد در نزدیکی صفحه کهکشان راه شکیلی قرار دارد و در پس‌زمینه آن، انبوهی از ستاره‌ها وجود دارد که تشخیص یک جرم کم‌نور و کندالعمل را بسیار دشوار می‌کند. دوربین ۳۲۰۰ مگاپیکسلی ورا روبین با توانایی ثبت هزاران کیلومتر مربع آسمان در هر اسنپ‌شات، این محدودیت را در عمل رفع کرد و امکان کشف جرم‌های کم‌نور دورافتاده را فراهم نمود.
پژوهشگران معتقدند که تأیید نهایی هویت این جرم نیازمند رصد‌های پی‌درپی در ماه‌های آینده و رد پیوند آن با پدیده‌های نوری پس‌زمینه است. در صورت تأیید، این کشف به درک بهتر ساختار حاشیه منظومه شمسی و پراکندگی اجرام یخی در آن منطقه کمک خواهد کرد.
در همین حین، برنامه فضایی ایران نیز با توسعه زیرساخت‌های رصدی و ساخت ماهواره‌های سنجش از دور، گام‌های مؤثری در جهت افزایش حضور خود در عرصه علم نجوم و فضایی برداشته است و متخصصان داخلی به این باورند که با تکمیل پروژه‌های رصدخانه‌های بومی، ظرفیت ایران در کشف و شناسایی اجرام آسمانی به‌تدریج با استانداردهای جهانی هم‌تراز خواهد شد.
