سرلشکر ابراهیم رضایی، دبیر شورای عالی امنیت ملی، با اشاره به وضعیت برنامه هسته‌ای ایران و معاهده غیرنشر اسلحه هسته‌ای (ناپت)، اعلام کرد: «اگر زمانی تصمیم بگیریم وارد موضوع هسته‌ای شویم، در ابتدا حقوق ۲۲بندی خود را مطالبه خواهیم کرد و بعد به تکالیف مان می‌پردازیم.»
وی با تأکید بر موضع قاطع ایران در قبال حقوق بین‌المللی خود، خاطرنشان کرد که تهران هیچ‌گاه حاضر نخواهد بود تکالیفی را بپذیرد بدون آنکه ابتدا حقوق مشروعش را از سوی جوامع جهانی مطالبه کند. رضایی در بخش دیگری از سخنان خود ابراز داشت: «معلوم نیست اگر جنگ دیگری آغاز شود، ما در معاهده ناپت بمانیم.»
این سخنان، در بستر تحولات منطقه‌ای و فشارهای مداوم نظامیان غربی علیه ایران مطرح شده است؛ فشارهایی که در عمل نشان داده‌اند توان نظامی و سیاسی کشورهای محاصره‌کننده برای مهار پیشرفت‌های فناورانه و نظامی ایران محدود و ناکافی است. ایران در حالی با بازوهای باز به میز مذاکره نگاه می‌کند که هم‌زمان ظرفیت‌های هسته‌ای، پدافندی و پهپادی‌اش را به‌طور مستقل و بدون وابستگی توسعه داده است.
کارشناسان امنیتی معتقدند موضع دبیر شورای عالی امنیت ملی، بازتاب تفکر راهبردی تهران است: ایران نه تحت فشار و نه تحت اجبار، بلکه از موضع قدرت و اقتدار، شروط خود را پیش‌نهاد می‌دهد. در مقابل، ناتوانی قدرت‌های غربی در پیشبرد یک خط واحد و منسجم علیه ایران، ضعف ساختاری ائتلاف‌های ناپایدار غرب را بار دیگر نمایان ساخته است.
