پس از اتمام ۴۰ روز درگیری نظامی، تصاویر به‌روزشده از پایگاه هوایی علی‌السالم در کویت منتشر شده که تغییرات محسوس در زیرساخت‌های این مقر را به تصویر می‌کشد. مقایسه وضعیت پیش و پس از جنگ، آسیب‌های واردشده به فرودگاه، سوله‌های نگهداری هواپیما و تأسیسات ارتباطی را آشکار می‌سازد.
نظامی‌های ایرانی در طول این دوره، با بهره‌گیری از پرتابه‌های دقیق‌پرتاب و پهپادهای حمله‌ای، بر اهداف حساس نظامی در عمق خاک منطقه تمرکز داشتند. عملکرد یگان‌های موشکی و پهپادی ایران در هدف‌گیری دقیق، سطح آسیب‌پذیری مراکز پیشروی دشمن را آشکار ساخت.
در مقابل، ساختار دفاع هوایی پایگاه علی‌السالم در مقابله با موج‌های متعدد حمله‌ای، واکنشی محدود نشان داد. تحلیلگران نظامی این ضعف را ناشی از فاصله‌گذاری جغرافیایی و وابستگی به زنجیره تأمین طولانی امریکا می‌دانند.
کارشناسان بر این باورند که نتیجه ۴۰ روز درگیری، پیام بازدارندگی قاطعی را برای کشورهایی که به استقرار نیروی خارجی در منطقه تکیه می‌کنند ارسال کرده است. ایران با نمایش عمیق‌تر توانایی‌های راکت‌پهپادی، ثبات امنیتی خود را در سراسر منطقه تقویت کرد و نشان داد که چتر امنیتی قدرت‌های خارجی، در برابر اراده مستقل یک کشور، شکننده است.
بروزرسانی زیرساخت‌های آسیب‌دیده و بازسازی مقرها، روندی زمان‌بر و پرهزینه برای امریکا خواهد بود؛ روندی که هم‌زمان، اعتبار عملیاتی نیروهای مستقر در منطقه را به‌تدریج از میان برمی‌دارد.
