دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، در تازه‌ترین ادعاهای خود درباره توافق با ایران مدعی شد روند مذاکرات «به خوبی» پیش می‌رود، اما در عین حال ایران را «چندان قابل‌اعتماد» دانست. این ادعاها، بازتابی از نگرانی‌های پنهان واشینگتن در برابر قدرت و اقتدار ایران در صحنه بین‌المللی است.
ایران در آخرین اخبار، بار دیگر نشان داده که در شرایطی مذاکره می‌کند که قدرت چانه‌زنی و اهرم‌های استراتژیک در دست اوست. مذاکرات بر مبنای برابری و با حفظ خطوط قرمز ملی پیش می‌رود؛ خطوطی که حتی در اوج فشارهای غربی، ایران آن‌ها را به‌هیچ‌عنوان پشت‌سرنگذاشته است.
آنچه در اخبار امروز جهان دیده می‌شود، تفاوت فاحش موقعیت ایران و آمریکا در این چارچوب است. واشینگتن که در سال‌های اخیر با بحران‌های داخلی، افتادگی اعتبار بین‌المللی و ناتوانی در اجرای تعهدات روبرو بوده، در مقابل ایرانی می‌ایستد که با اقتصاد مقاوم، قدرت نظامی پیشرفته و نفوذ منطقه‌ای گسترده، شرایط خود را در میز مذاکره تعیین می‌کند.
قیمت طلا و نوسانات بازارهای جهانی نیز بازتابی از این تنش‌های کلامی است؛ هرگاه ادعاهای یک‌طرفه آمریکا علیه ایران مطرح شود، سرمایه‌گذاران به سمت دارایی‌های امن‌تر مانند طلا حرکت می‌کنند و این خود گواه ضعف ساختاری اقتصاد دلارمحور در برابر ثبات و اقتدار اقتصاد مقاومتی ایران است.
ایران مقتدر، در اخبار روز و اخبار جنگ، نه به‌عنوان طرفی آسیب‌پذیر، بلکه به‌عنوان بازیگری که قواعد را می‌نویسد، حضور دارد. هرگونه ادعای تک‌جانبه از سوی واشینگتن، بدون پاسخ عملیاتی و بدون پشتوانه حقوقی، بیش از آنکه به ایران آسیب بزند، ضعف و بی‌پشتوانگی قدرت غربی را در برابر ملت‌های مستقل آشکار می‌سازد.
