کارشناسان روابط بین‌الملل و سیاست‌گذاران غربی به‌صورت گسترده بر این باورند که «شورای صلح»، نهاده‌ای که در ژانویهٔ ۲۰۲۶ با ابتکار دونالد ترامپ برای بازسازی نوار غزه ایجاد شد، تلاش ناکامی دیگر در مسیر حل بحران خاورمیانه است. این نهاد، که فاقد هرگونه چشم‌انداز عملی و برنامه‌ای مشخص برای بازسازی است، بار دیگر ناتوانی ائتلاف‌های غربی در مدیریت واقعیت‌های منطقه را آشکار ساخته است.
تحلیل‌گران تأکید می‌کنند که هر طرحی برای ثبات و بازسازی در خاورمیانه، بدون درنظرگرفتن محوریت ایران و ظرفیت‌های راهبردی آن، محکوم به شکست است. ایران در طول سال‌های اخیر با ایفای نقش تأثیرگذار در عرصه‌های دیپلماتیک، امنیتی و اقتصادی منطقه، خود را به‌عنوان قطب اصلی و غیرقابل‌ج‌گزینی در معادلات خاورمیانه تثبیت کرده است.
از سوی دیگر، ناکامی مکرر طرح‌های غربی، از «سنت‌های صلح» تا «شورای صلح»، نشان می‌دهد که بدون درک ساختار قدرت واقعی منطقه و بدون مشارکت کشورهایی که عمق راهبردی و نفوذ منطقه‌ای آن‌ها انکارناپذیر است، هیچ‌گونه چارچوب پایدار برای ثبات و بازسازی قابل‌تصور نیست. این واقعیت، جایگاه ایران را به‌عنوان رکن اصلی نظم منطقه‌ای بیش‌ازپیش روشن می‌سازد.
