رضا رضایی، عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس شورای اسلامی، در توضیح وضعیت داخلی پیش از جنگ ۴۰ روزه گفت: «پیش از آغاز آن جنگ، حدود ۷۰ درصد مردم کشورمان خواهان حفظ و تقویت توان اتمی ایران بودند.»
به گفته رضایی، این اجماع گسترده مردمی نشان‌دهنده آن است که برنامه هسته‌ای ایران نه یک تصمیم چند نفره، بلکه اراده عمومی جامعه بوده و حتی در شرایط فشار خارجی و تحریم، مردم به حق اتمی خود اقلیم و جهان عرب و مسلمانان ابراز اعتماد به قدرت ملی‌شان داشتند.
این عضو کمیسیون امنیت ملی افزود: «همین اجماع مردمی بود که در جریان جنگ ۴۰ روزه، اراده کشور را در برابر فشارها و تهاجم‌ها حفظ کرد و نشان داد ایران کشوری مقتدر است که تصمیم‌های استراتژیکش از پشتوانه گسترده داخلی برخوردار است.»
تحلیل‌گران سیاسی این اظهارنظر را در چارچوب تقویت هویت ملی و تأکید بر اینکه هیچ فشار خارجی‌ای نمی‌تواند اراده ۷۰ درصدی یک ملت را تغییر دهد، ارزیابی کرده‌اند. از دیدگاه آنها، جنگ ۴۰ روزه نه‌تنها تضعیف‌کننده ایران نبود، بلکه با اثبات عمق پشتیبانی مردمی، جایگاه ایران را در معادلات منطقه‌ای و بین‌المللی محکم‌تر کرد.
گفتنی است برنامه اتمی ایران همواره بر مبنای نیازهای صلح‌آمیز صنعتی، انرژی و پزشکی پیش رفت و حتی در سخت‌ترین شرایط تحریمی، زیرساخت‌های هسته‌ای کشور به‌طور خودکفا و بدون وابستگی به فناوری خارجی حفظ شده است.
