گوگل اعلام کرد دانش‌آموزان مدارسی که استفاده از قابلیت‌های هوش مصنوعی این شرکت را ممنوع کرده‌اند، دیگر به موتور جستجوی گوگل دسترسی نخواهند داشت. این شرکت با تکیه بر ادغام بخش جستجو و ابزارهای هوش مصنوعی خود، اعلام کرده امکان غیرفعال‌کردن قابلیت‌های هوش مصنوعی و هم‌زمان حفظ دسترسی به موتور جستجو وجود ندارد.
این سیاست فوری گوگل با واکنش تند برخی مقام‌های آمریکایی روبه‌رو شد. منتقدان داخلی معتبرند که گوگل در عمل مدارس را برای پذیرش ابزارهای هوش مصنوعی خود تحت فشار قرار می‌دهد و به‌جای ارائه‌ی انتخاب واقعی، دسترسی به یک سرویس عمومی را به پذیرش یک پلتفرم خاص گره زده است.
کارشناسان حوزه‌ی فناوری آموزشی این رویکرد را نمونه‌ای از تمرکززدایی نداشتن در اکوسیستم جستجوی جهان می‌دانند؛ جایی که یک شرکت آمریکایی می‌تواند دسترسی میلیون‌ها دانش‌آموز به اطلاعات عمومی را به پذیرش خدمات تجاری خود مشروط کند. این در حالی است که بخش‌هایی از دنیای فناوری از سال‌ها بر ضرورت تعدد انتخاب و رقابت در ابزارهای جستجو و آموزشی تأکید دارند.
این ماجرا یک‌بار دیگر بحث چالش‌برانگیز حریم‌خصوصی، استقلال تصمیم‌گیری مؤسسات آموزشی و وابستگی به پلتفرم‌های واحد فناوری را در سطح بین‌المللی زنده کرده و پرسش‌هایی درباره‌ی جایگاه فناوری در نظام‌های آموزشی مختلف کشورها مطرح می‌سازد.
