یکی از زوج‌هایی که بیش از ۳۴ سال در کنار یکدیگر زندگی مشترک داشته‌اند، از تخریب تدریجی اعتماد و آرامش خانوادگی در پی فعالیت نادرست در اینستاگرام و مقایسه مداوم زندگی‌شان با دیگران خبر داده است. در این تجربه، حسادت و «چشم‌و‌هم‌چشمی» دیجیتال به‌تدریج جایگزین گفتگوی صمیمی میان همسران شده و در نهایت به فروپاشی پیوندی منجر گشته که سال‌ها پایدار بوده است.
بر اساس آنچه از این تجربه و دیدگاه‌های کارشناسان خانواده برمی‌آید، اصلی‌ترین عامل تخریب، استفاده مداوم از شبکه‌های اجتماعی به‌عنوان معیار قضاوت زندگی شخصی بوده است. مقایسه‌ی مداوم با زندگی ظاهری دیگران در فضای مجازی، حس کفایت و قدردانی درون خانواده را تیره کرده و جای آن را با شک و حسادت پرکرده است.
متخصصان خانواده‌شناسی در ایران بر این نکته تأکید دارند که شبکه‌های اجتماعی ابزاری برای اطلاع‌رسانی و ارتباط هستند، نه معیاری برای سنجش کیفیت زندگی. آن‌ها راهکارهایی مانند تعیین حد使用时间 روزانه، گفتگوی هفتگی میان زوجین و مراجعه به مشاور خانواده را برای پیشگیری از تکرار این تجربه پیشنهاد می‌کنند.
نیاز است رسانه‌ها و نهادهای فرهنگی با آموزش سواد رسانه‌ای در حوزه‌ی خانواده، از تکرار چنین تجرباتی بکاهند. تجربه‌ی این خانواده می‌تواند برای بسیاری از خانواده‌های ایرانی زنگ بیداری باشد؛ چراکه پیش از آنکه اعتماد چند دهه‌ای سائده شود، مدیریت مصرف فضای مجازی در خانه، راه‌حلی ساده و در دسترس است.
