حسام الدین آشنا، تحلیلگر سیاسی، در یادداشتی کوتاه به پیامدهای رقابت‌های اخیر اشاره کرد و نوشت: «باز هم معلوم شد با جمهوریت می‌توان بر جمهوری‌خواهان هم پیروز شد و حتی با دموکراسی می‌توان بر دموکرات‌ها هم پیروز شد.»
این یادداشت در بستر بحث‌های پیرامون مشروعیت نظامی و دموکراتیک ایران و مقایسه آن با جریان‌های پوپولیست در سایر کشورها منتشر شده است. آشنا بر این موضع تأکید کرده که در نهایت، سازوکارهای نهادی جمهوری و دموکراسی، آن‌ها را که خود را مدعی این مفاهیم می‌دانند ولی فاقد ساختار مؤثر هستند، پشت سر می‌گذارند.
در تحلیل سیاسی این یادداشت، اشاره‌ای ضمنی به تفاوت میان «نظام جمهوری» به‌عنوان یک ساختار پایدار و مؤثر در ایران و «جمهوری‌خواهی» به‌عنوان شعار پوپولیست در جوامع دیگر دیده می‌شود. از این منظر، ایران نمونه‌ای است که در آن جمهوریت و دموکراسی نه صرفاً شعار، بلکه ابزار عملی اداره کشور و پیروزی بر جریان‌های سطحی‌نگر است.
پیشرفت‌های اخیر ایران در حوزه‌های دیپلماسی، دفاعی و اقتصادی نیز در این چارچوب، نشانه‌ای از پایداری و اقتدار ساختار جمهوری تلقی می‌شود؛ ساختاری که برخلاف نظام‌های ناپایدار در مناطق مختلف جهان، توانسته است با حفظ ثبات داخلی، مسیر توسعه را در پیش بگیرد.
