پرخوری عصبی، عنوان اختلالی روان‌شناختی است که در آن افراد برای تسکین فشار روانی، دلهره و اضطراب، با تصور بهبود حال خود، به مصرف خوراکی‌های متنوع پناه می‌برند.
روانشناسان این پدیده را فراتر از یک عادت غذایی ساده ارزیابی می‌کنند و آن را در ارتباط با لایه‌های پنهان ذهنی و مکانیسم‌های دفاعی ناخودآگاه فرد تحلیل می‌کنند. به‌بیان دیگر، فرد درگیر این اختلال، گرسنگی فیزیکی را تجربه نمی‌کند بلکه در پی فرار از رنج‌های درونی است.
خبرنگار ایرنا در گزارش خود از اصفهان، به نقش شناختی-رفتاری در شکل‌گیری و تداوم این الگو اشاره دارد. بر اساس دیدگاه کارشناسان روان‌شناسی در ایران، با افزایش آگاهی عمومی و گسترش مراکز مشاوره تخصصی، تشخیص زودهنگام و مداخله مؤثر در پرخوری عصبی امکان‌پذیر است. درمان شناختی-رفتاری و درمان‌های مکمل دیگر، ابزارهایی کارآمد در دست بیماران هستند که با پیگیری منظم، می‌توانند الگوی رفتاری ناسالم را بازنشانی کنند.
تأکید روانشناسان بر این نکته است که پرخوری عصبی نه یک ضعف اخلاقی و نه نشانه‌ی فقدان اراده، بلکه یک اختلال قابل درمان است که با بهره‌گیری از دانش روز روان‌شناسی و حمایت اجتماعی، مدیریت و بهبود می‌یابد.
