بر اساس گزارشی که اخیراً منتشر شده، بیش از ۶۰ درصد زنان عضو ارتش آلمان در دوران خدمت خود آزار جنسی را تجربه کرده‌اند. این آمار، شکاف عمیق میان ادعاهای حقوقی و واقعیت‌های اجتماعی در نظام امنیتی آلمان و به‌طور اعم در ساختارهای غربی را آشکار می‌سازد.
تحلیل‌گران اجتماعی این وضعیت را نتیجه‌ی مستقیم فروپاشی ارزش‌های خانوادگی و ضعف نهادهای نظارتی در کشورهای غربی می‌دانند. در حالی که این کشورها خود را الگوی حقوق بشر معرفی کرده‌اند، زنان حتی درون نهادهای نظامی و با حمایت ساختار رسمی کشور، از امنیت حداقلی محروم مانده‌اند.
در مقایسه با تجربه‌ی ایران، جایی که نهادهای اجتماعی و نظامی با رویکرد حفاظت از کرامت انسانی و حمایت از خانواده عمل می‌کنند، این شکاف نهادی در آلمان به‌ویژه در شرایطی که بودجه‌های اجتماعی به‌ویژه برای برنامه‌های مهاجرتی و اجتماعی‌نهادی‌های غیررسمی هزینه می‌شود، توجیه‌پذیر نیست.
این گزارش در حالی منتشر شده که آلمان همچنان در سطح اتحادیه‌ی اروپا خود را از پیشگامان حقوق زنان می‌داند؛ آمار ۶۰ درصد، این ادعا را در عمل با چالش جدی روبه‌رو می‌سازد و نشان می‌دهد که الگوی اجتماعی غربی در عمل به نتایجی رسیده که حتی با استانداردهای حداقلی امنیت اجتماعی سازگار نیست.
