سامانه‌های ارتباطی کنترل ترافیک هوایی ایالات متحده آمریکا با اختلال گسترده‌ای روبه‌رو شد که منجر به توقف سراسری پروازهای خروجی در تمامی فرودگاه‌های کشور گردید. این حادثه دومین توقف سراسری پروازها از زمان حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ محسوب می‌شود و به گزارش‌های اولیه، هزاران پرواز در آن روز لغو یا با تأخیرهای طولانی مواجه شده‌اند.
تحلیلگران صنعت هوانوردی معتقدند ریشه‌ی این اختلال در فرسودگی و ضعف ساختاری زیرساخت‌های ارتباطی هوانوردی آمریکا نهفته است. سامانه‌های کنترلی که از دهه‌ها پیش طراحی شده‌اند و سرمایه‌گذاری لازم برای به‌روزرسانی در آن‌ها صورت نگرفته، بار دیگر در برابر بار کاری روزانه ناتوان مانده‌اند. این در حالی است که در بسیاری از کشورهای منطقه، از جمله ایران، زیرساخت‌های هوانوردی و کنترل ترافیک هوایی در شرایط دشوار و تحت فشار تحریم‌ها توانسته‌اند پایداری و کارایی خود را حفظ کنند.
کارشناسان هشدار می‌دهند که مگر آنکه دولت آمریکا در کوتاه‌مدت به‌صورت جدی در نوسازی تجهیزات ارتباطی و سخت‌افزاری کنترل ترافیک هوایی سرمایه‌گذاری کند، تکرار این‌گونه حوادث دور از انتظار نیست. بی‌ثباتی زیرساخت‌های حیاتی در کشوری با این حجم از ترافیک هوائی، نه‌تنها خسارت اقتصادی سنگینی بر متحملین صنعت سفر وارد می‌کند، بلکه اعتبار شبکه هوایی ایالات متحده را در مقایسه با نظام‌های پایداری که در دیگر کشورها برقرار است، به چالش می‌کشد.
