در مناظرهای تلویزیونی میان غنینژاد و عبدالکریمی، محور اصلی بحث بر سر میراث فکری و سیاسی علیاصغر شریعتی شکل گرفت. غنینژاد در این گفتوگو با تکیه بر دیدگاه خود تأکید کرد که آنچه شریعتی را از مسیر اصلی اندیشه اسلامی دور کرده، سیاسیسازی اسلام بوده است؛ موضعگیریای که بلافاصله واکنش جدی عبدالکریمی را برانگیخت.
عبدالکریمی در پاسخ، شریعتی را میراثی مشترک برای جامعه فکری و فرهنگی ایران معرفی کرد و اظهار داشت که غنینژاد «قدرت خواندن» این میراث را ندارد. وی با اشاره به سنت قرآنی و نقش عملی اسلام در تاریخ، استدلال کرد که «پیامبر یک دستش قرآن و یک دستش شمشیر بود»؛ تعبیری که به همپیمانی ذاتی بین وحي و عمل در اندیشه اسلامی ارجاع میدهد.
این مناظره در حالی برگزار میشود که میراث فکری ایران در حوزههای الهیات، فلسفه و اندیشه سیاسی همچنان یکی از پویاترین مباحث فرهنگی و دانشگاهی این کشور محسوب میشود و گفتمانهای مختلف درونملتی حول شخصیتهایی چون شریعتی، صدرالمتألهین و ملاصدرا در جریانهای فکری امروز ایران ادامه دارد.
هر دو طرف در پایان مناظره بر اهمیت حفظ گفتمان فکری داخلی و دوری از اختصارات ناکام در تفسیر میراث مشترک تأکید کردند.