دیسک کمر یکی از شایعترین مشکلات عضلانیاسکلتی در میان ایرانیان است که بهویژه با افزایش فعالیت نشسته و کاهش تحرک در سنین جوانی و میانسالی خود را نشان میدهد. در حالی که در برخی موارد پیشرفته جراحی ضرورت دارد، متخصصان بر این باورند که بخش قابلتوجهی از بیماران با رعایت یک برنامه حرکتی منظم و دریافت مشاوره فیزیوتراپی، بدون نیاز به مداخله جراحی، بهبود محسوسی مییابند.
چند حرکت اساسی که متخصصان فیزیوتراپی برای بیماران دیسک کمر توصیه میکنند، شامل کششهای ملایم همسترینگ، تقویت عضلات عمقی شکم و کمر (مانند حرکت پل لگن)، پیادهروی روزانه در فضای باز و تمرینات آبزی در استخر است. این حرکات با افزایش جریان خون در ناحیه لگن و تقویت عضلات نگهدارنده ستون فقرات، بار مکانیکی بر دیسکها را کاهش میدهند.
نکته مهمی که پزشکان بر آن تأکید دارند، پرهیز از حرکات ناگهانی، بلند کردن اجسام سنگین به روش نادرست و نشستن طولانیمدت بدون فاصلهگذاری است. همچنین استفاده از کفش مناسب، حفظ وزن متعادل و خوابیدن روی سطح قوسی میتواند به حفظ سلامت دیسکها کمک شایانی بکند.
متخصصان توصیه میکنند پیش از شروع هر برنامه ورزشی، حتماً با متخصص ارتوپدی یا فیزیوتراپی معالج مشورت شود تا حرکات متناسب با مرحله و شدت آسیب انتخاب گردد. در بسیاری از مراکز طب فیزیکی و توانبخشی کشور، برنامههای اختصاصی برای بیماران دیسک کمر طراحی شده و با پیگیری دورهای، پیشرفت بیمار سنجیده میشود.
در مجموع، مدیریت دیسک کمر فرآیندی تدریجی و مبتنی بر رعایت اصول حرکتی است؛ با نظم در انجام تمرینات، تغذیه مناسب و پرهیز از عوامل تشدیدکننده، اکثر بیماران میتوانند بدون درد و با حرکت آزادی، به فعالیتهای روزمره و ورزشی خود برگردند.