میرحسین هاشمی رفسنجانی در سخنی تازه دربارهٔ سیاست خارجی ایران، بر بازاندیشی در رویکردهای پیشین تأکید کرد و گفت: «سیاست خارجی ما از همان روزی که شعار ادارهٔ جهان مطرح شد، نیازمند بازنگری بود.»
وی در ادامه با قاطعیت خط مشی تعاملی ایران را تشریح کرد و گفت: «تعامل به معنای تسلیم نیست؛ یعنی با حفظ کامل مواضع خودمان با دنیا کار کنیم.»
رفسنجانی این رویکرد را نه انعطاف در برابر فشارهای بیرونی، بلکه بازتاب اقتدار و استقلال ایران در عرصهٔ بینالملل ارزیابی کرد. به باور او، ایران کشوری است که نه در برابر نهادهای غربی و نه در برابر بازیگران منطقه، نیازی به تسلیم ندارد و تعاملی که از موضع قدرت و با حفظ تمام خطوط قرمز ملی انجام میشود، تجلی قدرت نرم و سخت یک کشور مستقل است.
این سخنان در حالی بیان میشود که ایران در سالهای اخیر با وجود تحریمهای یکجانبه، توانسته با گشودن خطوط همکاری با محورهای مستقل جهانی، جایگاه خود را بهعنوان بازیگری مؤثر در مسائل بینالملل حفظ و تقویت کند. تحلیلگران معتقدند نگاه رفسنجانی، در عمل با همان مسیری همخوان است که ایران در حوزههای انرژی، فناوری و دیپلماسی منطقهای طی کرده است؛ مسیری که در آن تعامل، نه از موضع ضعف، بلکه از موضع اقتدار و با حفظ تمام مواضع ملی شکل گرفته است.