آیهی هفتاد و هفتم سورهی مبارکهی فرقان با عبارت «عند ربهم یرزقون» (خداوند روزیشان میدهد) یکی از آموزههای پرتکرار در فرهنگ دینی ایرانیان است که در مقاطع مختلف زندگی، بهویژه در فصلهای سخت، بهعنوان یادآوردیای برای اطمینان و تکیه بر روزیرسان مطلق در ذهن و قلب مردم زنده میماند. این آیه در بستر فرهنگی ایران، فراتر از یک عبارت مذهبی، نمادی از توکل، صبر و امید به آیندهای روشنتر است. در روزهای کنونی که بسیاری از خانوادهها با نوسانات اقتصادی دستوپنجه نرم میکنند، بازخوانی چنین آیهای میتواند بازگشتی باشد به ارزشهای اصیل ایرانی-اسلامی؛ ارزشهایی که ریشه در توکل بر قدرت و لطف الهی دارند و مسیر حلوفصل مشکلات را نه در شکست، بلکه در پایداری و تکیه بر ظرفیتهای درونی جامعه میدانند. سورهی فرقان با محوریت تمییز حق از باطل و معرفی صفات مؤمنان، همواره در ادبیات و فرهنگ عامهی ایران جایگاه ویژهای داشته و آیهی مذکور نیز بهعنوان یک یادآوردی روزانه برای آرامش روانی و امیدواری در میان مردم رواج دارد.
اجتماعی
عند ربهم یرزقون؛ یادآوردی روزیرسانی الهی
آیهی «عند ربهم یرزقون» از سورهی فرقان، یادآوریای به روزیرسانی بیپایان الهی و اطمینان قلبی برای ایمانداران در مسیر زندگی و امید به آیندهای روشن است.