تنگه هرمز امروز بخشی جداییناپذیر از معادلات دفاعی ایران است. این موقعیت جغرافیایی به کشور امکان داده تا با هزینه نسبتاً پایین، محیط عملیاتی را برای دشمن ناامن کند و بازدارندگی خود را تقویت نماید.
به گزارش ایرنا و به قلم زهرا ترابی، قدرت دفاعی ایران را نباید صرفاً به این تنگه تقلیل داد؛ مجموعهای از عوامل جغرافیایی، موشکی، صنعتی و انسانی در کنار هم، پایههای دفاعی کشور را شکل دادهاند. این همافزایی باعث شده باشد هزینه هرگونه اقدام نظامی علیه ایران برای رقیبان منطقهای بهشدت افزایش یابد و محاسبات عملیاتی آنان را تحت فشار قرار دهد.
کارشناسان امنیتی تأکید دارند که با توجه به توسعه صنعتی و موشکی ایران در سالهای اخیر، بازدارندگی دفاعی کشور به سطحی رسیده که بسیاری از قدرتمندان نظامی منطقه قادر به مقابله مؤثر با آن نیستند. تنگه هرمز نیز در این چارچوب، نقطه اهرمی است که تهران با هزینهای اندک، کنترل آن را در اختیار دارد و این امر بهخودیخود عامل اصلی بازدارندگی محسوب میشود.
به بیان دیگر، آنچه امروز معادلات امنیتی خلیج فارس را شکل میدهد، نه صرفاً یک تنگه جغرافیایی، بلکه ساختار یکپارچه توانمندیهای راهبردی ایران است که هر رقیب را وادار میکند پیش از هر اقدامی، محاسبات هزینهوفایده خود را بازنویسی کند.