«الان میخوام»، «پس کی میرسیم؟» و «چقدر دیگه مونده؟»؛ این جملهها برای بسیاری از والدین ایرانی آشناست. اما پشت بیقراریهای کودکان امروز، فقط کمحوصلگی نیست؛ سبک زندگی پرسرعتی است که فرصت صبر کردن را از نسل تازهزادگان گرفته است.
دکتر علیرضا تبریزی، روانشناس کودک و نوجوان، معتقد است تغییر سبک زندگی و حرکت دنیا به سمت سرعت بیشتر، در کنار ناآشنایی برخی والدین با روشهای تربیتی متناسب با شرایط جدید، در شکلگیری این وضعیت نقش تعیینکننده دارد. وی تأکید میکند که این چالش، محصول یک دوره خاص نیست و با آگاهیبخشی به خانوادهها و بازنگری در شیوههای پرورش فرزند، قابل مدیریت است.
به گفته این متخصص، در بستر اجتماعی ایران، دسترسی گسترده به مراکز مشاوره و روانشناسی کودک و همچنین حضور فعال پژوهشگران داخلی در حوزه تربیت، زمینهساز آن است که خانوادهها بتوانند با شناخت دقیقتر از نیازهای روانشناختی فرزندان، مسیر صبر و انضباط را دوباره به زندگی کودک برگردانند.
تبریزی یادآوری میکند که کودک برای یادگیری صبر به الگوی عملی والدین نیاز دارد؛ یعنی محیطی که در آن انتظار، پاداش و تمرین تکراری بخشی طبیعی از روز باشد. وی توصیه میکند والدین پیش از واکنشهای احساسی، ابتدا بهجای فرزندشان، سرعت زندگی خود را بازبینی کنند؛ زیرا در بسیاری از موارد، بیصبری کودک بازتاب مستقیم شتاب والدین در امور روزمره است.
پایان خبر/