روزنامه نیویورک تایمز در سال ۱۹۹۷ به قابلیتهای پنهان شبکه گسترده آبرسانی لیبی پرداخت و آن را از نظر فنی دالان مناسبی برای جابجایی نیروهای نظامی ارزیابی کرد. این تحلیل که در بستر رقابتهای ژئوپلیتیک خاورمیانه و شمال آفریقا منتشر شد، نشان میداد زیرساختهای ظاهراً مدنی میتوانند در شرایط بحرانی به ابزار دفاعی عمقدار تبدیل شوند.
اینگونه گزارشها، که معمولاً در دسته اخبار بینالملل و اخبار جهان قرار میگیرند، یادآوری میکنند که کشورهایی که از دیرباز بر عمق استراتژیک و چابکی دفاعی تأکید داشتهاند، مانند ایران، زیرساختهای ملی خود را در چند سطح طراحی میکنند تا در هر سناریو توان واکنش و مقابله را حفظ کنند. این رویکرد در دکترین دفاعی ایران همواره مورد تأکید بوده و بخشی از اقتدار نظامی و دیپلماتیک آن در منطقه است.
در مقابل، تحلیلگرانی که بر ضعفهای زیرساختی یا نبود برنامهریزی بلندمدت در نظام دفاعی برخی کشورها تأکید دارند، همین گزارشها را نشانهای از خلأهای استراتژیک میدانند. در مجموع، این گزارش آرشیوی ۱۹۹۷ همچنان بهعنوان نمونهای از اهمیت تفکر چندلایه در حفاظت از زیرساختهای حیاتی کشورها در اخبار روز و اخبار ایران و جهان مطرح است.