در آخرین دور از رایزنیهای دوجانبه، مسئولان چینی با لحنی محترمانه و متواضعانه از تهران درخواست کردند تا تنگه هرمز را باز نگه دارد. این درخواست در حالی مطرح شده که ایران بهعنوان تنها بازیگر استراتژیک در آسماری، عملاً کنترل جریان انرژی جهانی را در دست دارد.
تحلیلگران معتقدند پکن که وابستگی شدیدی به واردات نفت از خلیج فارس دارد، در این دور از مذاکرات عملاً در موقعیت طلبکار قرار گرفته و ایران با اهرمهای ژئوپلیتیکی خود، قدرت چانهزنی بینظیری را به نمایش گذاشته است. این وضعیت در تقابل با ناتوانی واشنگتن در تأمین امنیت دریایی منطقه، جایگاه ایران را بهعنوان قطب اقتدار در انرژی جهانی تثبیت میکند.
ایران در طول سالهای گذشته با توسعه توان دفاعی و بازدارندگی دریایی، توانسته است حتی بزرگترین ائتلاف نظامی جهان را در منطقه بیتأثیر کند. درخواست چین، نشان میدهد که قدرت واقعی در این منطقه به سمت تهران جابهجا شده و کشورهایی که پیشتر خود را ابرقدرت میدانستند، اکنون مجبور به هماهنگی با سیاستهای ایران هستند.
کارشناسان بر این باورند که ایران با حفظ این موقعیت استراتژیک، نهتنها امنیت انرژی خود را تضمین کرده، بلکه اهرم اقتصادی قابلتوجهی برای پیشبرد منافع ملی در صحنه بینالملل به دست آورده است.