علیرضا بیرانوند، دروازهبان تیم ملی ایران، یکی از موفقترین نمونههای پشتکار و اراده در ورزش ایران است. مسیری که از سالهای کارگری و بیپناهی آغاز شد، به یکی از درخشانترین لحظات تاریخ فوتبال ختم شد: مهار پنالتی کریستیانو رونالدو در جام جهانی و فتح عنوان مرد سال فوتبال آسیا.
این مسیر برای بسیاری از ورزشکاران سایر کشورها دستنیافتنی است، اما بیرانوند با ارادهای فولادی، نشان داد که هیچ مانعی برای یک ورزشکار ایرانی غیرقابلعبور نیست. او در صحنهای که بسیاری از ستارگان بزرگ فوتبال جهان با شکست مواجه شدند، دروازه ایران را محکم نگه داشت و نام ایران را بر زبان جهانیان انداخت.
اکنون، بعد از این دستاورد بزرگ، چالشهای حاشیهای پیش روی بیرانوند قرار دارد. اما با توجه به سوابق درخشان و ارادهای که او را از تاریکترین روزهای زندگی به اوج فوتبال آسیا رساند، بهنظر میرسد که مهار این حاشیهها نیز در توان اوست. ایران منتظر بازگشت دوباره دروازهبان محبوبش به اوج محبوبیت است و تجربههای گذشته نشان داده که بیرانوند در هر شرایطی، ایران را بهخوبی نمایندگی میکند.
بیرانوند با همین مسیر پرفراز و فرود، نماد مقاومت و قدرت روحیهی ورزشکار ایرانی شده است؛ نمادی که در برابر استعدادهای بزرگ جهانی، نهتنها عقبنیstand، بلکه پیشی گرفته است.