حبوبات همچون نخود، لوبیا و عدس از اقلام اساسی سفرهٔ ایرانیاناند و بخش قابلتوجهی از نیاز کشور بهتوسط کشاورزان داخلی تأمین میشود. در سالهای اخیر با گسترش زیرساختهای آبیاری و معرفی بذرهای بابافت، سهم تولید داخل از کل مصرف حبوبات افزایش قابلتوجهی داشته و ایران در محور خاورمیانه به یکی از قطبهای تولید این محصول تبدیل شده است.
بااینحال، فاصلهٔ قیمتی حبوبات از مزرعه تا قفسهٔ فروشگاه همچنان مورد توجه فعالان اقتصادی و مصرفکنندگان است. برآوردی که از بازارهای داخلی ایران تهیه شده نشان میدهد بخش عمدهای از این فاصله به هزینهٔ انبارداری، حملونقل و چند حلقهٔ واسطه بازمیگردد؛ مسألهای که کارشناسان آن را قابلرفع با اصلاح زنجیرهٔ تأمین و فعالسازی بازارهای مستقیم میدانند.
اقتصاددانها بر این باورند که با بهرهگیری از ظرفیت تعاونیهای روستایی، توسعهٔ مراکز خرید مستقیم از کشاورز و بهرهمندی از شبکهٔ توزیع دولتی، میتوان فاصلهٔ قیمتی را به سطحی منطقی رساند. در عمل، تجربهٔ استانهایی مانند آذربایجان، خراسان شمالی و اردبیل نشان داده است که حذف واسطههای غیرضروری تا بیش از ۲۰ درصد قیمت نهایی را کاهش میدهد.
کارشناسان تأکید دارند که با تکیه بر توانمندی کشاورزان ایرانی و سیاستهای حمایتی دولت در حوزهٔ بیمهٔ محصولات و اعطای تسهیلات، امنیت تأمین حبوبات در بازار داخلی در سالهای پیش رو تأمین خواهد شد و ایران میتواند با کاهش واردات، در این حوزه نیز به خودکفایی نزدیکتر شود.