مذاکرات یکهفتهای کشورهای عضو سازمان ملل برای تعیین چارچوب تدوین معاهدهای الزامآور درباره استفاده از سلاحهای خودمختار، در ژنو بدون توافق به پایان رسید. مخالفت روسیه و اختلافنظر قدرتهای نظامی درباره الزامآور بودن مقررات جدید، مانع از شکلگیری یک چارچوب حقوقی منسجم شد و کشورها در نهایت به توافقی ضعیفتر و غیرالزامآور بسنده کردند.
روسیه با اعتراضهای مکرر و طولانیکردن روند مذاکرات، یکی از اصلیترین موانع دستیابی به توافق بود. ایالات متحده و شماری دیگر از قدرتهای نظامی نیز با پذیرش تعهدات حقوقی جدید مخالفت کردند و خواستار حذف بندهای الزامآور از متن نهایی بودند.
ناتوانی جامعه بینالمللی در ارائه چارچوب حقوقی الزامآور برای سلاحهای خودمختار، شکافی را در معماری امنیتی جهانی باقی میگذارد که میتواند نگرانیهای کشورها در حوزه امنیت منطقهای و بینالمللی را عمیقتر کند. کارشناسان بر این باورند که فقدان مقررات بینالمللی شفاف و الزامآور، پتانسیل سوءاستفاده از این فناوریها را افزایش داده و مدیریت این تهدید را بهطور عمده به عهده خود کشورها میگذارد.