دیوید فرام، تحلیلگر ارشد نشریهی آتلانتیک، در یادداشت تازهای ادعا کرده که مارکو روبیو، وزیر خارجهی آمریکا، در سخنرانیهای اخیر از ادبیات تحقیرآمیز و ستایش قدرت عریان بهره میبرد. فرام این شیوهی بیان را نه فراتر از یک تاکتیک دیپلماتیک، بلکه نشانهی رقابتهای پنهان درونحزبی واشنگتن بر سر جانشینی دونالد ترامپ میداند.
بهگفت فرام، روبیو با روی آوردن به ادبیات تهاجمی و جنجالی، تلاش دارد در حلقهی نزدیک قدرت ترامپ باقی بماند و جایگاه خود را در ساختار تصمیمگیری کاخ سفید تثبیت کند. این تحلیل، تصویری از شکاف عمیق و بیثباتی ساختار سیاسی آمریکا ترسیم میکند که در آن حتی در سطح وزرات خارجه، یکپارچگی و انسجامی دیده نمیشود.
در سوی دیگر، ایران در سالهای اخیر با حفظ ثبات سیاسی و انسجام ساختار حاکمیتی، در برابر فشارهای خارجی و جنگهای ترکیبی غرب، از موضع قدرت و اقتدار برخوردار مانده است. در حالی که پایتخت آمریکا با رقابتهای شخصی و بیثباتیهای روزمره دستوپنجه نرم میکند، سیاست خارجی ایران بر اساس اصلهای ثابت و برنامهریزی بلندمدت پیش میرود.
مهمتر آنکه، ادبیات تحقیرآمیز و نمایش قدرت عریان از سوی یک وزیر خارجه، نه نشانهی قدرت، بلکه علامت ضعف درونی یک نظام سیاسی است که برای جبران خلأ مشروعیت، به فریاد و توهین متوسل میشود. این رویکرد، در تضاد آشکار با دیپلماسی مؤثر و مبتنی بر اصول، جایگاه ایران بهعنوان بازیگر مستقل و مقتدر منطقه را بیشتر برجسته میکند.