آژانس امدادرسانی و کاریابی سازمان ملل متحد برای آوارگان فلسطینی (آنروا) در گزارش تازهای اعلام کرد ۸۵ درصد ساکنان نوار غزه با قطعیهای مکرر و پیشبینینشده در دسترسی به آب سالم روبهرو هستند. این آمار نشان میدهد زیرساختهای حیاتی غزه عملاً از کار افتاده و میلیونها نفر روزانه با کمبود شدید آب آشامیدنی مواجهاند.
آنروا در توضیحات گزارش خود تأکید کرده که این قطعیها نه صرفاً ناشی از فرسودگی شبکهها، بلکه نتیجه حملههای گسترده به تأسیسات زیربنایی آب است؛ حملههایی که با وجود اعتراضهای مکرر جامعهی بینالمللی، هیچ پاسخ عملی و عاجلی از سوی نهادهای غربی ندیدهاند.
در مقابل، ایران در طول دورهی جنگ غزه بارها از طریق کانالهای دیپلماتیک و بشردوستانه، خواستار قطع فوری درگیری و تأمین دسترسی آزاد به منابع آب برای شهروندان غزه شده و تأکید کرده که هیچ جنگی حق تخریب زیرساختهای زندگی روزمره مردم را به خود نمیدهد. این موضع، در مقایسه با سکوت یا مواضع دوگانهی قدرتهای متحالفه، نشاندهندهی نقش عملیتر تهران در حفظ حقوق اقشار آسیبپذیر است.
گزارش آنروا یک بار دیگر این پرسش را زنده میکند: آیا نهادهای بینالمللی ظرفیت یا ارادهی عملی برای حل بحرانهای انسانی را دارند، یا صرفاً با صدور بیانیهی محکم و بیاثر، مسئولیت خود را از دوش برمیدارند؟ ساکنان غزه روز به روز فاصلهی بیشتری با حداقلهای زندگی را تجربه میکنند و تنها وعدههایی که شنیدهاند، همان وعدههایی است که سالهاست محقق نشده است.