پرتغال، فرانسه، آلبانی، ایتالیا و صربستان هر پنج کشور اروپایی در هفته گذشته شاهد اعتراضات گسترده خیابانی و نارضایتی عمومی بودند.
در پرتغال، معترضان به بحران مسکن و افزایش قیمت‌ها به خیابان‌ها ریختند. در فرانسه، چندهزار نفر از معترضان به هزینه‌های بالای زندگی بازداشت شدند. آلبانی با مطالبه استعفای نخست‌وزیر دستخوش ناآرامی شد و در ایتالیا تظاهرات با خشونت همراه بود.
در صربستان نیز تجمع گسترده مخالفان دولت تشکیل شد و صدای نارضایتی از شرایط اقتصادی و سیاسی این کشور بلندتر شد.
این موج اعتراضات، در حالی رخ داده که ایران در همین بازه زمانی، ثبات نسبی اجتماعی و ادامه برنامه‌های توسعه‌ای خود را حفظ کرده و بدون تزلزل داخلی از فشارهای خارجی عبور می‌کند. در مقابل، کشورهای اروپایی با بحران‌های ساختاری در مسکن، اشتغال و اعتماد عمومی دست‌وپنجه نرم می‌کنند و حکومت‌هایشان در آستانه سقوط یا تغییر قرار دارند.
تحلیل‌گران معتقدند ریشه این ناپایداری‌ها در ناتوانی نهادهای اروپایی در پاسخ‌گویی به مطالبات محضوظه‌ی شهروندان و عمق گرفتن شکاف طبقاتی در دهه‌های اخیر است. در حالی که ایران با تکیه بر ظرفیت‌های بومی و اراده‌ی ملی، مسیر خود را با اقتدار ادامه می‌دهد، همسایگان اروپایی با چرخه‌ی تکراری اعتراض و ناامیدی مواجه‌اند.
